ΘΛΙΨΗ ΣΤΗ ΛΑΚΚΟΠΕΤΡΑ: Πέθανε η πρεσβυτέρα του π.Αθανασίου Παπαθωμά

” Μακαρία η οδός η πορεύει σήμερον”

Ήταν προχθές 25 Μαρτίου 2023 όταν στις 9:40 πμ, σταμάτησε να χτυπά η καρδιά ενός ξεχωριστού ανεπανάληπτου ανθρώπου για τον οποίον άνθρωπον τούτη την ώρα καταφλεχθείς προσευχόμενος βάζω κάτω την σκέψη μου και τα συναισθήματα μου και τα εκφράζω ταπεινώς.

Ήταν η ημέρα λοιπόν που σαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι Έλληνες ταυτισμένη τη ιδιότητι πετάμε από πάνω μας τον ζυγό του δυνάστου εχθρού, και ανοίγουμε τα φτερά μας,για νέους δρόμους και ορίζοντες άπαν το γένος το Ελληνικό για νέες ευκαιρίες στην παιδεία στην πίστη και κυρίως στην πολυπόθητη λευτεριά. Ενώ λοιπόν ημείς σαν Έλληνες σύσσωμοι εορτάζουμε και χαιρόμαστε δια τοις των ημών προγόνων κατορθώμασι ,ένας πραγματικά ανεπανάληπτος άνθρωπος όπως προείπαμε πετά από πάνω του την φθορά με ότι συνεπάγεται και ανοίγει τα φτερά του για την αιώνια βασιλεία του Θεού δηλαδή τον προσδοκώμενον παράδεισον.

Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος δεν είναι άλλος από την επί 62 χρόνια σύζυγο και πολύ περισσότερο στήριγμα και στύλο ακλόνητο του πολυσεβάστου εφημερίου του χωριού μας της Λακκόπετρας π.Αθανασίου Παπαθωμά την αείμνηστο πλέον πρεσβυτέρα του Νικολίτσα (Τόγια). Μια ξεχωριστή γυναίκα που επι 62 χρόνια από την θέση της συζύγου και μητέρας 5 τέκνων και γιαγιάς διπλασίων εγγονών εκ των οποίων τα 48 έτη από την θέση της πρεσβυτέρας κράτησε ως πραγματική καπετάνισσα την οικογένεια της ενωμένη σαν μια γροθιά. Με την καλοσύνη την οποίαν είχε με το καλοκάγαθο του χαρακτήρος της με την αγνότητα και καθαρότητα της ψυχής της και κυρίως με το μελιστάλακτον του στόματός της που για όλους είχε να πει έναν καλό λόγο κατάφερε να προσφέρει παντοιοτρόπως από όποια θέση κι αν ευρέθη.

Τέτοιοι άνθρωποι σπανίζουν και αν αυτή τη στιγμή ενεργοποιείται χάριτι και ευλογία Θεού η φθαρτή και αδύναμη γραφίδα μου είναι διότι αφήνω όλα εκείνα που μας κρατάνε συνδεδεμένους την οικογένεια μου με την οικογένεια του πατρός Αθανασίου και της μακαριστής μας  πρεσβυτέρας και βάζω το χέρι στην καρδιά για να εκφράσω αυτά τα μύχια και μύρια συναισθήματα που με κατακλύζουν αυτήν την ώρα την φλογισμένη καρδιά μου και την εκστασιασμένη διάνοιά μου από την εν γένει προσωπικότητα της μακαριστής μας παπαδιάς.

Η κυρά- παπαδιά μας Νικολίτσα  γεννημένη στις 10 Φεβρουαρίου του 1946 στο χωριό Φώσταινα Αχαΐας θυγάτηρ του Γκολφίνου και της Ολυμπίας Τόγια από μικρή απεφάσισε να αφιερωθεί στον υπέρτατο αυτό όχι απλώς θεσμό αλλά και κύριο σκοπό του ανθρώπου που είναι ο Γάμος-Οικογένεια. Από μικρή λοιπόν στην βάσανο της οικογένειας με ότι συνεπάγεται αυτό χαρές και λύπες σε αυτήν δηλαδή την χαρμολύπη που κυριεύει την οικογένεια σας οντότητα υπάρξεως στην κοινωνία και στην ζωή.

Σε καθημερινή βάση επί τόσα χρόνια όχι μόνο τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς αλλά τρόπος ζωής για ότι ερχόταν ήταν η μετά δακρύων και κεκλεισμένων των γονάτων προσευχή όχι όμως όπως γίνεται σήμερα που όλοι ζητάμε,ζητάμε,ζητάμε αλλά με το προσευχητικό φρόνημα της Δοξολογίας και Ευχαριστίας στον Θεόν. Για αυτό μιλώ για τρόπο ΖΩΗΣ που επι τόσα χρόνια πορευόμενη με αυτό εστάθη στήριγμα και υπόδειγμα συζύγου – συμβίας- και μετέπειτα πρεσβυτέρας.

Το ημερολόγιο έγραφε 28 Οκτωβρίου 1975 όταν ο πατήρ Αθανάσιος μας έλαβε το τίμιο ράσο και όταν η παπαδιά μας έλαβε αυτή την ασήκωτη διακονία.Αν η θέση της  μητέρας – συζύγου είναι βαρύ τότε μαζί με της πρεσβυτέρας γίνεται ασήκωτη.Μετά από τον Σταυρό έρχεται η ανάσταση όπως η από την εκκλησία μας λεγόμενη Σταυροαναστάσιμη πορεία. Αυτήν την πορεία λοιπόν βάδισε η κυρά- παπαδιά μας!

Σε έναν τέτοιον άνθρωπο λοιπόν του αξίζει και ένα ανάλογο ύστατο χαίρε. Χθες 26 Μαρτίου 2023 στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου του χωριού μας της Λακκόπετρας ετελέσθη η εξόδιός της ακολουθία.

Αποχαιρετήσαμε όχι μόνο οι Λακκοπετρίτες αλλά και οι κάτοικοι της Φώσταινας οι συγχωριανοί της παπαδιάς μας αλλά και από όλη την περιφέρεια οι σεβόμενοι το πένθος και την ποιότητα της ιερατικής ταύτης οικογενείας δηλαδή οι φίλοι και οι γνωστοί του πατρός Αθανασίου που ουκ ολίγοι εισίν.Σε βαρύ κλίμα βουβού πόνου και ωδινης ετελέσθη η εξόδιός ακολουθία συμμετοχή πλειάδα ιερέων και ιεροψαλτών. Λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων δεν κατέστη δυνατόν να παραβρεθεί ο ποιμενάρχης μας Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κκ.Χρυσόστομος και χάριτι ευλογίας του Δεσπότου μας απεστάλη εκπρόσωπός του ο πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π.Θεόκλητος Παντελίδης όπου μας μετέδωσε το επικήδειο μήνυμα της σημερινής ημέρας με την εκδημία της αγαπημένης παπαδιάς μας. Επικήδειο λόγο εξέφρασε και ο πρ. Δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας κ. Ανδρέας Παναγιωτόπουλος Ιατρός και υποψήφιος Βουλευτής Αχαΐας, με μεστά θεολογικά νοήματα επάξια της προσωπικότητας της εκλιπούσης πρεσβυτέρας μας.

Στο δεξιό Αναλόγιο έψαλλε ο Καθηγητής Θεολόγος και Περιφερειακός Σύμβουλος κ. Σπύρος Σκιαδαρέσης, ο οποίος συνδέεται με χρόνια φιλία με την οικογένεια του π. Αθανασίου, έχοντας αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμό, μεταφέροντας παράλληλα τα συλλυπητήρια του πατρός του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Νικολάου Σκιαδαρέση.

Η κατακλείδα της σημερινής ημέρας είναι το μήνυμα που δίδει νοητά η αείμνηστη από κει ψηλά δια μέσου της βιοτής και πολιτείας της και αυτό το διαχρονικό μήνυμα είναι η ταπείνωση, η εγκράτεια,η υπακοή, η πνευματική ζωή , η αφοσίωση και η ανιδιοτέλεια και κυρίως η προσευχή που απολείπει από την σημερινή μας ξεγυμνωμένη πνευματικά ζωή.

 Απευθυνόμενος τέλος στον πατέρα Αθανάσιο πνευματικό και γέροντά μας πλην σε όλη την σεβαστή περίλυπον οικογένειά του  εκφράζω την απέραντον αγάπη μου και υπόσχομαι μετά δεσμεύσεως πως θα είμαι εδώ σε ότι χρειαστούν…!!!