Βολές κατά του Αλέξη Τσίπρα, του οποίου υπήρξε σύμβουλος όταν ήταν πρωθυπουργός, εξαπέλυσε ο Νίκος Καρανίκας.
Ο κ. Καρανίκας χαρακτήρισε κωμωδία μια πιθανή επιστροφή του και τον κάλεσε να μην εμπλακεί περαιτέρω στις εσωκομματικές εξελίξεις, καθώς «υπάρχει κίνδυνος να γίνει ρεζίλι (…) παίζοντας τον ρόλο του ναυαγοσώστη στο βουνό, νομίζοντας ότι είναι στη θάλασσα».
«Ο σύντροφος Τσίπρας πήρε τις ευθύνες του και αποχώρησε αξιοπρεπώς. Η επιστροφή του θα αποτελεί µία κωμωδία, που προσβάλλει το ζητούµενο, επαναφέροντας το παρελθόν µαζί µε κάθε πρωταγωνιστή εκείνης της εποχής.
Ο Τσίπρας πρέπει να αποδεχτεί ότι η πολιτική του αξία δεν είναι πλέον στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Εκτός και αν θέλει να γίνει ρεζίλι µαζί µε τον προσωπικό του κύκλο επιρροής, παίζοντας τον ρόλο του ναυαγοσώστη στο βουνό, νοµίζοντας ότι είναι στη θάλασσα. Η θέση του είναι στην Ευρώπη», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Καρανίκας σε συνέντευξή του στα «Παραπολιτικά».
Παράλληλα, ο κ. Καρανίκας, που είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ έστρεψε τα πυρά του και κατά όσων αμφισβητούν τον Στέφανο Κασσελάκη, ενώ χαρακτηρίζει «αστείους» όσους μεθοδεύουν την εκπαραθύρωσή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και εκτιμά πως οποιοσδήποτε και να βρεθεί απέναντί του θα τον «φάει η μαρμάγκα».
Ερωτηθείς για τις εξελίξεις, δήλωσε μη προβληματισμένος, καθώς εκτιμά ότι θα ξεγυμνώσουν και θα πετάξουν από τον στίβο της πολιτικής τους αμφισβητίες του κ. Κασσελάκη. «Πρώτον, ως ανίκανους να αντιληφθούν ποιο είναι το διακύβευµα της εποχής και, δεύτερον, πάλι ως ανίκανους να αντιληφθούν τη δυναµική που έχει ο σύντροφος Κασσελάκης στην πραγµατική κοινωνία και όχι στο µουσείο της Αριστεράς», πρόσθεσε.
Επίσης, εκτίμησε ότι η προσπάθειά τους δεν θα αποδώσει. «Δεν θα τους βγει και θα διασκεδάσουµε πάρα πολύ όλοι εµείς, ιδίως αν έχουν και κάποια αντιπρόταση, που θα τη “φάει η µαρµάγκα”.
Είναι αστείοι, γίνονται αστείοι. Μέσα στα αδιέξοδά τους γίνονται αστείοι», σημείωσε.
Ερωτηθείς για τις αντιδράσεις για το ερωτηματολόγιο, ο κ. Καρανίκας τις χαρακτήρισε «ανούσιες και προβληματικές γιατί προβάλλουν το ανούσιο υπαρξιακό τους πρόβλημα και όχι κάποιο πολιτικό ζητούμενο, και θεωρώ ότι προέκυψαν από το γραφειοκρατικό άγχος της ακύρωσής τους ως απαραίτητων τόσο αυτών των ίδιων όσο και του οργάνου του κόμματος, που ούτως ή άλλως δεν έχει τέτοιες αρμοδιότητες».
