Πλήρης αποτυχία στο σχηματισμό εσωτερικού μετώπου (Του Δ. Σ. Αβραμίδη)

Δημοσιεύτηκε: 28/01/2018 - 11:19

Όπως αναμένονταν, οι συναντήσεις του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, με τους πολιτικούς αρχηγούς επιβεβαίωσαν ότι γύρω από το Μακεδονικό δεν υφίσταται η παραμικρή συναίνεση περί τους κυβερνητικούς χειρισμούς.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η Φώφη Γεννηματά, ο Δ. Κουτσούμπας και ο Σταύρος Θεοδωράκης πήραν σαφείς αποστάσεις από την κυβερνητική πολιτική κι αυτό από μόνο του είναι ένα παράδοξο. Είναι παράδοξο, διότι η Νέα Δημοκρατία, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, το ΚΚΕ και το Ποτάμι έχουν ταχθεί υπέρ της σύνθετης ονομασίας για τη FYROM, κάτι που προωθεί και η κυβέρνηση.
Τούτου δοθέντος, πώς φτάσαμε στην πλήρη απουσία συναίνεσης; Η ευθύνη ανήκει πρωτίστως στην κυβερνητική πλευρά. Η οποία είδε στο Μακεδονικό όχι την ευκαιρία μιας ευρείας συναίνεσης, αλλά τη δυνατότητα να προκαλέσει διάσπαση στη Νέα Δημοκρατία και ταυτόχρονα να επιτύχει λύση με μια α λα καρτ κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ο μεν Πάνος Καμμένος με τους ΑΝΕΛ θα παρέμεναν «μακεδονομάχοι», εκφράζοντας για λογαριασμό του κυβερνητικού μπλοκ τους αντιπάλους της σύνθετης ονομασίας, η δεν κυβέρνηση θα περνούσε την πολιτική της υπέρ της σύνθετης ονομασίας με ψήφους από βουλευτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης!   
Ο σχεδιασμός αυτός, κυνικός και μικροπολιτικός, οδήγησε τη μεν Νέα Δημοκρατία σε αναδίπλωση, τα δε άλλα κόμματα σε ρητές αποστάσεις από την κυβερνητική πολιτική. Συνέβη, δηλαδή, το αναμενόμενο.
Να το πούμε καθαρά. Τη συναίνεση δεν τη χρωστάει κανείς σε κανέναν. Είναι πολιτικός στόχος που επιτυγχάνεται βήμα-βήμα και οικοδομείται σε βάθος χρόνου. Δεν μπορεί να σου ζητώ συναίνεση και, ταυτόχρονα, όπως ο Νίκος Βούτσης, να μιλάω για «αναδιάταξη του πολιτικού συστήματος λόγω του Μακεδονικού», δηλαδή να προσβλέπω στη διάσπαση της Νέας Δημοκρατίας. Διότι τότε δεν ζητάς συναίνεση για το Μακεδονικό, ζητάς συναίνεση για να διαλύσεις τους πολιτικούς αντιπάλους στο εσωτερικό.
Κι έτσι χάθηκε μια ευκαιρία ευρείας πολιτικής σύμπτωσης πάνω σε ένα δύσκολο πρόβλημα εξωτερικής πολιτικής, για να αποδειχθεί, άλλη μια φορά, ότι το μεγαλύτερο πρόβλημά μας είναι η ανωριμότητα του πολιτικού μας συστήματος.   

 

Disclaimer: 

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου.