Εξωτερική πολιτική Κοτζιά για γέλια και για κλάματα

Δημοσιεύτηκε: 15/11/2017 - 09:00

Από τον Ραφαήλ Καλυβιώτη

Η Ελλάδα έχει περιπέσει στην κατάντια να δέχεται απειλές ακόμα και από την Αλβανία

Oι συνοικιακοί μας «διανοούμενοι» προσπαθούσαν χρόνια τώρα να μας πείσουν ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στις κρίσιμες περιστάσεις των καιρών όσον αφορά την εξωτερική της πολιτική και την εθνική της ασφάλεια, παραμένοντας γαντζωμένη κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. Την ασφάλεια που μας παρείχε το ΝΑΤΟ την εμπεδώσαμε καλά με την εισβολή στην Κύπρο, ενώ το πρώτο καμπανάκι για την ησυχία που απολαμβάνουμε ως μέρος της Ε.Ε. χτύπησε στα Ιμια.

Οιοσδήποτε σοβαρός αναλυτής τολμούσε να εκστομίσει ότι η χώρα πρέπει να σκέπτεται με ρεαλισμό ενισχύοντας τις Ενοπλες Δυνάμεις της, αυξάνοντας τον χρόνο της υποχρεωτικής στράτευσης και ενθαρρύνοντας την οπλοκατοχή εκατηγορείτο ως εθνικιστής ή χουντικός. Περισπούδαστα μαθήματα περί «ψηφιακής διπλωματίας» και ενεργοποίηση των Ελλήνων επιχειρηματιών με στόχο να καταλάβουμε οικονομικά τα Σκόπια ακόμα προκαλούν γέλωτα στον γράφοντα, από την εποχή που ήταν φοιτητής Πολιτικών Επιστημών.

Η Ελλάδα σε ενεστώτα χρόνο έχει περιπέσει στην κατάντια να δέχεται απειλές ακόμα και από την Αλβανία εκ στόματος του πρωθυπουργού της Εντι Ράμα, ενώ οι περιουσίες των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών κατάσχονται. Η Αλβανία ποτέ δεν ξέχασε τις εθνικές της διεκδικήσεις. Ηδη από το 1913 και ενώ τα σύνορα του νέου αλβανικού κράτους είχαν καθοριστεί με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, ποτέ δεν σταμάτησε να επαναλαμβάνει τις απαιτήσεις της, οι οποίες περιλάμβαναν και ακόμη περιλαμβάνουν ολόκληρο το Κοσσυφοπέδιο, τις περιοχές των Σκοπίων, τις περιοχές του Μοναστηρίου, την περιοχή βορειοδυτικά της Καστοριάς, ανατολικά του Μετσόβου ως τον Αμβρακικό, την «αλβανική Τσαμουριά».

Εν αντιθέσει με την Αλβανία, η Ελλάδα ουδέποτε προχώρησε σε διεκδικητική στάση και ενεργητική εξωτερική πολιτική. Οι ελληνικές κυβερνήσεις θα έπρεπε να είχαν ως πάγια επιδίωξη την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας του 1914, σύμφωνα με το οποίο η αλβανική κυβέρνηση αναγνώρισε την αυτονομία της Β. Ηπείρου -τότε για πρώτη φορά έλαβε αυτή την ονομασία η περιοχή- και δεσμεύτηκε για την ελεύθερη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία των μειονοτικών περιοχών αλλά και τη θρησκευτική ελευθερία του ελληνικού πληθυσμού. Αντ’ αυτού οι ελληνικές κυβερνήσεις χρόνια τώρα έχουν αφήσει τους Ελληνες της Βορείου Ηπείρου στο έλεος των διαθέσεων των εκάστοτε κυβερνώντων στην Αλβανία, ενώ στις δημοτικές εκλογές της Χειμάρρας ουδέποτε το ελληνικό κράτος δεν εφρόντιζε να τηρούνται οι νόμιμες διαδικασίες.

Ετσι, αυτήν τη στιγμή, ο Εντι Ράμα βρίσκεται σε αγαστή συνεργασία με τον εξ Ανατολής σουλτάνο και ορέγονται, μαζί με τα Σκόπια και τη Βουλγαρία, να περικλείσουν μέσω αυτού του νεοϊσλαμιστικού τόξου την Ελλάδα διεκδικώντας ευθέως εδάφη. Και ενώ η Ελλάδα θα έπρεπε να βρίσκεται σε εγκάρδια συνεννόηση με το Ισραήλ και τη Ρωσία, εφρόντισε να παροπλίσει τις συμμαχίες της, αφού επί της ουσίας δεν έχει κανένα σχέδιο για το πώς πρέπει να αντιδράσει.

Από την άλλη τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, που δεν βλέπει τον ισλαμισμό και συνεπώς και την Τουρκία με καλό μάτι, φρόντισε ο ηγέτης της Κεντροδεξιάς Κυρ. Μητσοτάκης να τον αποκηρύξει δηλώνοντας αναφανδόν και δίχως καμία συστολή την υποστήριξή του στη Χίλαρι Κλίντον των Δημοκρατικών. Το δε τουιτάρισμα του τιτάνα της επικοινωνίας και εκπροσώπου Τύπου της Ν.Δ. Κουμουτσάκου επέκεινα της εκλογής Τραμπ «It’s the end of the world as we know it. Σκέψη. Περισυλλογή. Δράση» καθιστά την επόμενη κυβέρνηση του τόπου εχθρική απέναντι στη νέα ηγεσία των ΗΠΑ. Ομιλούμε περί αυτοκτονικού αυτοϊδεασμού και σοσιαλμανίας.

Εθνος που δεν διεκδικεί τίποτα και ποτέ, έθνος που δεν έχει σαφή στόχο στην εξωτερική του πολιτική και στο να επενδύσει στην αυτοδυναμία του, μη ζώντας παρασιτικά εξαρτώμενο από τους συμμάχους του, πάντα είναι καταδικασμένο να διασύρεται σε εξευτελιστικές ήττες. Οι σύγχρονες στρατιωτικές επεμβάσεις γίνονται αιφνιδιαστικά και χρονικά ταχύτατα, εντός ολίγων ημερών. Υπενθυμίζω ότι υπάρχει και δικαστικό προηγούμενο με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για το Κόσοβο. Χρειάζεται δηλαδή μόνο μία αίτηση για πληθυσμούς που είναι πολιτισμικά όμοιοι, οικονομικά αυτοτελείς, γεωγραφικά συνορεύοντες και αποφασισμένοι να ανεξαρτητοποιηθούν για να καταστούν ανεξάρτητο κράτος. Μόνη διέξοδος από το τέλμα, η παρούσα Βουλή να συμφωνήσει στον σχηματισμό κυβέρνησης εξωκοινοβουλευτικών προσωπικοτήτων και τεχνοκρατών για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, η οποία θα κυβερνά με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.

Πηγή «δημοκρατία»