Βρετανία-16ο Εθνικό Συμπόσιο Ειρήνης της κοινότητας των Αχμαντίγια: Οι ηγέτες πρέπει να αναλογιστούν τις συνέπειες των πράξεων τους προκειμένου ο κόσμος «να μην οδηγηθεί στον πυρηνικό όλεθρο»

Create: 15/03/2019 - 22:12

Αν τα έθνη δεν δείξουν περισσότερη ανεκτικότητα, αν δεν καταβάλλουν προσπάθειες να αντιμετωπίσουν και να επιλύσουν τις αιτίες των προβλημάτων που τα διχάζουν, ο κόσμος κινδυνεύει να οδηγηθεί ακόμη και στον πυρηνικό όλεθρο: την προειδοποίηση αυτή απηύθυνε ο θρησκευτικός ηγέτης της κοινότητας των μουσουλμάνων Αχμαντίγια, ο Χαζράτ Μίρζα Μασρούρ 'Αχμαντ, το περασμένο Σάββατο (9η Μαρτίου), κατά τη διάρκεια της κεντρικής ομιλίας του στο 16ο Εθνικό Συμπόσιο Ειρήνης της κοινότητας των Αχμαντίγια στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Λονδίνο, στο τέμενος Baitul Futuh.
Στην εκδήλωση, στην οποία είχε προσκληθεί και παρακολούθησε το ΑΠΕ-ΜΠΕ, παρόντες ήταν κάπου χίλιοι άνθρωποι: μέλη της πολυπληθούς κοινότητάς τους στη Βρετανία, αντιπροσωπείες κοινοτήτων των Αχμαντίγια σε 30 χώρες, περιλαμβανομένης της Ελλάδας, στελέχη της ιεραρχίας χριστιανικών εκκλησιών, δήμαρχοι βρετανικών πόλεων, βουλευτές, αντιπρόσωποι της βρετανικής κυβέρνησης, αξιωματικοί των βρετανικών ένοπλων δυνάμεων, δημοσιογράφοι.
Ο χαλίφης — ο πνευματικός ηγέτης, ο οποίος εκλέγεται, κι εκπροσωπεί παγκοσμίως την κοινότητα — των Αχμαντίγια, που υφίστανται συστηματικό διωγμό σε πολλές χώρες της Ασίας, με πρώτη το Πακιστάν, άρχισε την ομιλία του τονίζοντας πως οι Αχμαντίγια δεν θα πάψουν ποτέ να καταβάλλουν προσπάθειες «για την προώθηση της ειρήνης και της δικαιοσύνης» σε διεθνές επίπεδο.
Στάθηκε όμως στο γεγονός πως για ακόμη μια φορά, ο κίνδυνος να ξεσπάσει πυρηνικός πόλεμος μεγεθύνεται και δεν μπορεί ούτε να υποτιμηθεί, ούτε απλά να αγνοηθεί. Επισήμανε ότι οι εντάσεις ανάμεσα σε πυρηνικές δυνάμεις κλιμακώνονται, ένοπλες συρράξεις και πόλεμοι δι' αντιπροσώπων μαίνονται στη Μέση Ανατολή, ενώ, την ίδια ώρα, σε άλλες περιοχές του κόσμου, η ακροδεξιά, ο εθνικισμός, τα αντιμεταναστευτικά αισθήματα, τα οικονομικά αδιέξοδα και ο απομονωτισμός βρίσκονται σε άνοδο, απαρίθμησε. Αυτές οι τάσεις, επέμεινε, ωθούν την ανθρωπότητα «στην καταστροφή» της.
«Αν γίνει πυρηνικός πόλεμος, δεν θα αφανίσουμε απλά τον κόσμο σήμερα, θα αφήσουμε πίσω μας μια διαρκή καταστροφή για τις επόμενες γενιές. Πρέπει να σταματήσουμε και να αναλογιστούμε ποιες είναι οι συνέπειες των πράξεών μας. Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε καμία κρίση, καμία σύρραξη, είτε εντός μιας χώρας ή σε διεθνές επίπεδο, κάτι ασήμαντο», σημείωσε.
Κλιμακώσεις...
Ο Χαζράτ Μίρζα Μασρούρ 'Αχμαντ υπενθύμισε ότι «τις τελευταίες ημέρες, ο κόσμος έγινε μάρτυρας της ξαφνικής κλιμάκωσης της έντασης ανάμεσα στην Ινδία και στο Πακιστάν. Και οι δύο χώρες είναι πυρηνικές δυνάμεις και αμφότερες έχουν οικοδομήσει συμμαχίες με άλλες χώρες, τόσο ανοικτές όσο και μυστικές (...). Οι δυνητικές συνέπειες ενός πολέμου» ανάμεσά τους «θα είναι εκτεταμένες και θα φθάσουν πολύ μακριά».
Εξάλλου, αναφερόμενος στην πρόσφατη άκαρπη δεύτερη σύνοδο κορυφής του Ντόναλντ Τραμπ και του Κιμ Γιονγκ Ουν στο Βιετνάμ, σημείωσε πως παρότι «τον περασμένο χρόνο οι ΗΠΑ υποστήριζαν (...) πως βρίσκονται κοντά σε μια ιστορική συμφωνία ειρήνης με τη Βόρεια Κορέα, τις τελευταίες ημέρες έγινε σαφές πως δεν έχει επιτευχθεί τίποτε ουσιαστικό».
Παράλληλα, υπενθύμισε τον κίνδυνο της τρομοκρατίας των τζιχαντιστικών οργανώσεων, στις οποίες οι μουσουλμάνοι Αχμαντίγια εναντιώνονται εξ ορισμού: «λέγεται ότι η τρομοκρατική οργάνωση Νταές βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης και ότι το αποκαλούμενο χαλιφάτο της έχει τελειώσει», ανέφερε χρησιμοποιώντας ένα ακρώνυμο του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) στα αραβικά, «αλλά η ιδεολογία του μίσους που πρεσβεύει επιμένει, και τα μέλη της που επέζησαν διασκορπίζονται κι ενδέχεται να ανασυνταχθούν και να διαπράξουν επιθέσεις στην Ευρώπη, ή αλλού».
Ακόμη, σημείωσε ότι υπάρχουν χώρες που χρησιμοποιούν τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή σαν μοχλό για να επεκτείνουν τις σφαίρες επιρροής ή την κυριαρχία τους. «Από τη μια, η Ρωσία και η Τουρκία ευθυγραμμίζονται, από την άλλη, οι ΗΠΑ και η Σαουδική Αραβία (...) αυξάνουν την πίεση στο Ιράν», ανέφερε κι έκανε λόγο περί προσπαθειών όλων των μεγάλων και άλλων δυνάμεων να επηρεάσουν τις εξελίξεις στην περιοχή.
...και τραγικά παραδείγματα
«Ξανά και ξανά, έχουμε δει παραδείγματα χωρών που επενέβησαν σε χώρες που σπαράσσονται από πολέμους ή προσέφεραν βοήθεια σε στερημένες χώρες με πρόσχημα πως επιδίωκαν την ειρήνη», αλλά οι παρεμβάσεις αυτές είχαν άλλα κίνητρα, «τον έλεγχο των πόρων των πιο αδύναμων χωρών». Διότι «αντί να αρκούνται στον πλούτο τους, οι ισχυρές χώρες αποπειρώνται να ελέγχουν τις πιο αδύναμες», ανέφερε ο Χαζράτ Μίρζα Μασρούρ 'Αχμαντ. Ως παράδειγμα, επικαλέστηκε τη συριακή σύρραξη: «για σχεδόν μία δεκαετία, η Συρία σπαράσσεται από την αιματοχυσία», είπε. «Λέγεται ότι ο πόλεμος οδεύει τώρα προς το τέλος του, αλλά τι επιτεύχθηκε αυτή τη δεκαετία, πέρα από τους θανάτους εκατοντάδων χιλιάδων αθώων και τον εκτοπισμό εκατομμυρίων άλλων; Τίποτε θετικό δεν προέκυψε και το μέλλον παραμένει αβέβαιο κι επισφαλές, καθώς αυξάνονται οι εντάσεις ανάμεσα σε χώρες που έχουν η καθεμιά το δικό της συμφέρον ως προς το μέλλον της Συρίας».
Το Βραβείο για την Προώθηση της Ειρήνης
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Χαζράτ Μίρζα Μασρούρ 'Αχμαντ απένειμε το φετινό Βραβείο των Μουσουλμάνων Αχμαντίγια για την Προώθηση της Ειρήνης στον Δρ. Φρεντ Μέντνικ, ιδρυτή της μη κυβερνητικής οργάνωσης Εκπαιδευτικοί Χωρίς Σύνορα (Teachers Without Borders), σε ένδειξη αναγνώρισης, όπως τόνισε, για τις προσπάθειες του ίδιου και της οργάνωσής του να προσφέρουν πρόσβαση στην εκπαίδευση σε μερικές από τις πιο παραμελημένες και εγκαταλελειμμένες περιοχές του κόσμου.
Στη σύντομη ομιλία του αφού παρέλαβε το βραβείο, ο Δρ. Μέντρικ ευχαρίστησε τον ηγέτη και όλη την κοινότητα των Αχμαντίγια, «διότι ακούνε τη φωνή των δασκάλων», κατανοούν το μήνυμά τους, το «τραγούδι» τους, όπως το έθεσε, αλλά και για τη «φιλοξενία» και «τη θέρμη» που επέδειξαν μπροστά στην προσπάθεια της οργάνωσης που έχει ιδρύσει. «Είναι ιδιαίτερη τιμή για εμάς αυτό το βραβείο», πρόσθεσε και υποσχέθηκε «θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να φθάσουμε (...) σε ακόμα περισσότερα παιδιά, σ' όλη τη Γη».
Μια «διαφορετική» πρωτοβουλία...
Ο Κέβιν Μακντόναλντ, επίτιμος αρχιεπίσκοπος του Σάουθγουορκ, επισήμανε ότι η πρωτοβουλία της κοινότητας των Μουσουλμάνων Αχμαντίγια είναι «διαφορετική», διότι «φέρνει κοντά ανθρώπους με διαφορετικές θρησκείες, ανθρώπους από διάφορα επαγγέλματα, από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, από κάθε κοινωνική θέση και επαγγελματικό, και τους βάζει να σκεφτούν για την ειρήνη, διότι η ειρήνη είναι όντως ζήτημα που πρέπει να μας απασχολεί όλους μας... Ευχαριστώ την Κοινότητα των Αχμαντίγια διότι εφιστά την προσοχή στο πόσο κεντρικό ζήτημα είναι η ειρήνη», συνέχισε. «Ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να ενωθούμε γύρω από αυτή την πεποίθηση, ότι θα μπορέσει να υπάρξει ειρήνη στον κόσμο μόνο αν υπάρχει ειρήνη μέσα μας», συμπλήρωσε.
...από μια διωκόμενη κοινότητα
Η μισαλλόδοξη αντιμετώπιση της κοινότητας των μουσουλμάνων Αχμαντίγια είναι ο κανόνας σε αρκετές από τις χώρες όπου ζουν, αφού αντιμετωπίζονται ως αιρετικοί. Ο πιο συστηματικός, ενορχηστρωμένος από τον κρατικό μηχανισμό, διωγμός της κοινότητας είναι αναμφίβολα αυτός στο Πακιστάν. Το φαινόμενο αναμφίβολα συνδέεται με τη μετάλλαξη της φύσης των θεσμών του κράτους, που ιδρύθηκε το 1947 με κοσμικά χαρακτηριστικά από τον Μοχάμαντ Αλί Τζίνα. Για πολλά χρόνια οι Αχμαντίγια απολάμβαναν ουσιαστικά πλήρη πολιτικά και θρησκευτικά δικαιώματα, τα πράγματα όμως πήραν δραματική τροπή προς το χειρότερο το 1974, όταν ο τότε πρωθυπουργός Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο, παρότι ο ίδιος δεν ήταν καν ιδιαίτερα θρήσκος, χρειάστηκε τη στήριξη της ακραίας μουσουλμανικής δεξιάς, και σε αντάλλαγμα της υποσχέθηκε να βάλει στο στόχαστρο, να τη βοηθήσει να εξαλείψει αυτή την κοινότητα — που αποτελεί μισητή αίρεση για τους φανατικούς. Η υπόσχεση έγινε πράξη: το Σύνταγμα του Πακιστάν αναθεωρήθηκε κι ενεγράφη σε αυτό η Δεύτερη Τροπολογία, με βάση την οποία οι Αχμαντίγια δεν θεωρούνται καν μουσουλμάνοι σε ό,τι αφορά τον νόμο.
Η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο για την κοινότητα το 1984, όταν ο στρατηγός Ζία Ουλ Χακ, επικεφαλής της στρατιωτικής δικτατορίας, ενέκρινε νόμο που απαγόρευε στα μέλη της να αυτοαποκαλούνται μουσουλμάνοι, να λένε ότι η πίστη τους είναι το Ισλάμ, να αποκαλούν τους χώρους λατρείας τους τεμένη, να καλούν δημόσια σε προσευχή, να απευθύνουν τους τυπικούς μουσουλμανικούς χαιρετισμούς δημόσια, να προσεύχονται δημόσια ή να προσπαθούν να προσηλυτίζουν.
Σε συνδυασμό με τα κηρύγματα μίσους των φανατικών ισλαμιστών, ο διωγμός γενικεύθηκε, πήρε τεράστιες διαστάσεις. Σύμφωνα με την καταμέτρηση της ίδιας της κοινότητας, από το 1984 ως το 2018 δολοφονήθηκαν λόγω της πίστης τους 260 Αχμαντίγια κι υπέστησαν επιθέσεις 379. Παράλληλα, κατεδαφίστηκαν, έκλεισαν εξαναγκαστικά, υπέστησαν εμπρησμούς ή απαλλοτριώθηκαν περίπου 100 από τους χώρους λατρείας τους. Κι η μισαλλοδοξία δεν τελειώνει καν με τον θάνατο: 39 Αχμαντίγια εκταφιάστηκαν μετά τις κηδείες τους, ενώ σε 66 περιπτώσεις δεν επιτράπηκε η ταφή μελών της κοινότητας σε μουσουλμανικά νεκροταφεία.
Η κατάσταση αυτή οδήγησε η κοινότητα των Αχμαντίγια στο Πακιστάν να μειωθεί από αρκετά εκατομμύρια σε περίπου 400.000 ως 450.000 σήμερα. Πολλοί κατέληξαν σε χώρες της Ευρώπης. Η Βρετανία, που υπήρξε εξαιρετικά φιλόξενη για την κοινότητα, έχει μετατραπεί στην έδρα των Αχμαντίγια στην Ευρώπη. Το τέμενος όπου έγινε το συμπόσιο, στο Λονδίνο, είναι — όπως υπερηφανεύονται τα μέλη της κοινότητας — το «μεγαλύτερο στη δυτική Ευρώπη» και βρίσκεται σε φάση ανοικοδόμησης, καθώς τμήμα του είχε υποστεί καταστροφή εξαιτίας πυρκαγιάς πριν από λίγα χρόνια.
Η κατάσταση στην Ινδονησία για τους Αχμαντίγια επίσης επιδεινώνεται τα τελευταία χρόνια, με ταραχές να ενορχηστρώνονται από εξτρεμιστικές πολιτικοθρησκευτικές οργανώσεις. Ιστορική ειρωνεία: ένας 'Αχμαντι έχει γράψει τον εθνικό ύμνο της χώρας.
Brexit και άνοδος της άκρας δεξιάς
Ο Χαζράτ Μίρζα Μασρούρ 'Αχμαντ αναφέρθηκε στην αβεβαιότητα και το άγχος που προκαλούν στο Ηνωμένο Βασίλειο η αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και η μελλοντική σχέση των δύο πλευρών. Θύμισε ότι είχε ξεκαθαρίσει την άποψή του για το θέμα το 2012, όταν σε ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε τονίζει πως η δύναμη της Ευρώπης ήταν η ενότητά της.
«Στην ομιλία μου πριν από επτά χρόνια, είχα δώσει έμφαση στη σημασία που είχε να καθησυχαστούν οι φόβοι για τη μετανάστευση και να τονιστούν τα οφέλη της ενότητας. Όμως οι ανησυχίες του κόσμου δεν αντιμετωπίστηκαν επαρκώς και οι λαοί σε όλοι την Ευρώπη αμφισβητούν τα οφέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης... Αντί για την ενότητα που ευχόμουν, τα τελευταία χρόνια βλέπουμε διχασμό και αναταραχή».
Στην ερώτηση τι θα σημάνει το Μπρέξιτ για την κοινότητα, ο Φαρίντ 'Αχμαντ, υπεύθυνος εξωτερικών σχέσεων της κοινότητας των μουσουλμάνων Αχμαντίγια στο ΗΒ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ την Κυριακή (10η Μαρτίου) απάντησε με ένα πικρό χαμόγελο «πολύ καλή ερώτηση. Δεν ξέρουμε». Ωστόσο το ανησυχητικό είναι πως, όπως και σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, καταγράφεται άνοδος «της άκρας δεξιάς» και όταν κάποιοι παίζουν με τα συναισθήματα του κόσμου, «η λογική συχνά πετιέται από το παράθυρο».
Μια μορφή της αντίδρασής τους στην άνοδο του εξτρεμισμού είναι ότι οι Αχμαντίγια καταβάλλουν προσπάθειες αφενός να καταπολεμήσουν τη ριζοσπαστικοποίηση κι αφετέρου να προσφέρουν κοινωφελές έργο, συμπλήρωσε ο Φαρίντ 'Αχμαντ. Αυτό που χρειάζεται, επέμεινε, είναι διάλογος, ανεξαρτήτως θρησκειών.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Disclaimer: 

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου.