Υποθέσεις αυτοκτονίας στα χρόνια της κρίσης.

Δημοσιεύτηκε: 14/10/2018 - 21:50

Με την έναρξη της οικονομικής κρίσης, ο φόβος των ψυχιάτρων και της  ιατρικής κοινότητας ήταν  η πιθανή αύξηση των αυτοκτονιών στη χώρα. Στα ματωμένα χρόνια των μνημονίων οι αυτοκτονίες σχεδόν διπλασιάστηκαν  σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ.  Τρίτη στη θλιβερή αυτή κατάταξη η  Δυτική Ελλάδα ενώ η Περιφέρεια Κρήτης κατέχει τα θλιβερά πρωτεία.

Η επιστημονική κοινότητα συνομολογεί  πως  η αυτοκτονία είναι σύνθετο φαινόμενο και όχι  αποτέλεσμα ενός παράγοντα ή κάποιου γεγονότος. Γενετικοί, βιολογικοί  παράγοντες  ή ψυχική νόσος ευθύνονται  και παίζουν καθοριστικό ρόλο ώστε να οδηγηθεί κάποιος  σε αυτήν την ακραία πράξη. 

"Γιατί  το  έκανε;".  Είναι το κλασικό ερώτημα που γεννάται όταν κάποιος αποφασίσει να θέσει  τέρμα στη ζωή του.

Και  τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, καθώς  κανένας  δεν μπορεί  να αναγνώσει   τις σκοτεινές πτυχές της ψυχής του αυτόχειρα.

Ο Τύπος αναφέρει  πλειάδα περιστατικών αυτοχειρίας επιχειρηματιών,  που επέλεξαν την αυτοκτονία ως  λύση  στο οικονομικό τους  πρόβλημα:

Υπόθεση Μεστροπιάν

Τον Απρίλιο του 2011 το Ηράκλειο «παγώνει» από την είδηση της αυτοχειρίας του 40χρονου Γιάννη Μεστροπιάν, γνωστού εμπόρου και πολιτευτή. Το «ευγενικό παιδί», όπως τον περιγράφουν όλοι, εντοπίζεται απαγχονισμένος στο υπόγειο του καταστήματος της οικογένειας του στην νέα Λαχαναγορά.
Με την πάροδο του χρόνου και την αστυνομική έρευνα αποκαλύπτεται ότι λίγες ημέρες πριν ο 40χρονος είχε δεχτεί εξώδικο από τράπεζα για μεγάλη ανεξόφλητη οφειλή του.

Απαγχονισμός 58χρονου επιχειρηματία

Τον Ιούλιο του 2011 58χρονος επιχειρηματίας εντοπίζεται απαγχονισμένος στην αυλή του σπιτιού του, στην Χερσόνησο. Στα ιδιόχειρα σημειώματα που εντοπίζουν οι αστυνομικοί, αναφέρεται στα χρέη που είχε προς τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία ενώ κατονόμαζε συγκεκριμένα πρόσωπα, αφήνοντας αιχμές για τοκογλυφική δράση.

Υπόθεση Πετράκη

Τον Ιούλιο του 2010, η κοινωνία του Ηρακλείου συγκλονίζεται από την αυτοκτονία του 58χρονου οπωροπώλη, Βαγγέλη Πετράκη, πατέρα τριών παιδιών. Αυτοπυροβολείται με την καραμπίνα του σε εξοχική περιοχή. Η ολονύκτια αναζήτηση των οικείων του δεν στάθηκε ικανή να αποτρέψει το μοιραίο. Ο άτυχος άνδρας είχε πάρει την απόφαση του. Μετά από ένα επεισόδιο στην λαχαναγορά εξαφανίζεται. Η οικογένεια του τον ψάχνει παντού γιατί φοβάται το χειρότερο.

Στα ιδιόχειρα σημειώματα που άφησε, ο 58χρονος επέρριπτε τις ευθύνες για την εφιαλτική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει σε τράπεζες αλλά και σε ιδιώτη.

O κ. Βασίλης Κωνσταντινίδης, (Ψυχίατρος -Ψυχοθεραπευτής MD, MSc) μίλησε αποκλειστικά στο Patra News και ανέφερε τα εξής:

«Σαφώς και έχει αυξηθεί ο αριθμός των αυτοκτονιών λόγω της οικονομικής κρίσης και του καθημερινού stress, επειδή έχουν αυξηθεί τα περιστατικά αντιδραστικής κατάθλιψης στον σύγχρονο ελληνικό κόσμο. Έχοντας στο παρελθόν μια πλουσιοπάροχη μικροαυτοκρατορία, ο μέσος Έλληνας μένει ανίκανος να αντιμετωπίσει την κατάρρευση των μεγαλόπνοων ονείρων του. Η ματαίωση απέναντι στην ελπιδοφόρα πραγματικότητα που υποτίθεται ότι ανοιγόταν μπροστά του, έφερε συμπτωματολογία απελπισίας, ευσυγκινησίας, αβοηθητότητας και αίσθημα αδιεξόδου. Αυτά τα φαινόμενα κατέστησαν το άτομο ανίκανο και απρόθυμο να ζητήσει βοήθεια από τον ειδικό ψυχίατρο, με αποτέλεσμα να υπάρχουν γύρω μας αθεράπευτες καταθλίψεις που όλο και πιο συχνά οδηγούν στο απονενοημένο διάβημα».

Αν υπάρχει μία αυτοκτονία που αποτυπώνει καλύτερα το τοπίο της κρίσης (και έγινε σύμβολο) είναι εκείνη του Δημήτρη Χριστούλα.

Ο Δημήτρης Χριστούλας ήταν φαρμακοποιός και μέχρι τα 77 του χρόνια, οπότε και έδωσε τέλος στην ζωή του, συμμετείχε ενεργά στα κινήματα και τις κοινωνικές διεκδικήσεις. Στις 4 Απριλίου του 2012 αυτοκτόνησε με πιστόλι στην πλατεία Συντάγματος, αφήνοντας πίσω του ένα σημείωμα που ανέφερε πως ψάχνει να βρει ένα αξιοπρεπές τέλος «πριν αρχίσει να ψάχνει στα σκουπίδια για τη διατροφή του».

Η αυτοκτονία του Δημήτρη Χριστούλα -που από μερίδα του πολιτικού κόσμου χαρακτηρίστηκε «πράξη τρέλας»- συγκέντρωσε στην πλατεία Συντάγματος πλήθος κόσμου και ξεκινώντας αυθόρμητες διαδηλώσεις.

Πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο, αυξανόμενο όμως κατά την περίοδο της κρίσης.

Μπελεζάκη Νατάσα

Disclaimer: 

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου.