Δεν μας αξίζει να είμαστε τελευταίοι (και) στον χάρτη της κρουαζιέρας!

Δημοσιεύτηκε: 07/01/2018 - 14:30

Του Αντώνη Κουνάβη

  Δεν πρέπει να εκπλήσσει κανέναν ότι το λιμάνι της Πάτρας βρίσκεται στην 38η θέση μεταξύ 43 λιμανιών της χώρας στον χάρτη της κρουαζιέρας. Διότι μόνο  είδηση δεν είναι  ότι είμαστε ουραγοί (και) στον εν λόγω τουριστικό τομέα.

Πρόκειται για μια απολύτως αναμενόμενη εξέλιξη, που συνιστά παράλληλα και μια αποστομωτική απάντηση με πολλαπλούς αποδέκτες στην πόλη μας, οι οποίοι επαίρονται για την ανάπτυξη του τουρισμού, χωρίς προηγουμένως να βλέπουν ότι αυτή έχει περιέλθει στο μαύρο της το χάλι.

Σε μια εποχή που οι επιπτώσεις του «υπερ – τουρισμού» κάνουν εμφατική την παρουσία τους σε όλο και περισσότερους δημοφιλείς παγκοσμίως τουριστικούς προορισμούς, εμείς εξακολουθούμε να ζούμε στο δικό μας κόσμο. 

 Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι κάποιοι, είτε είναι υπερήφανοι γιατί ήλθαν τα τελευταία χρόνια 50.000 τουρίστες είτε είναι πεπεισμένοι ότι έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε μια νέα… Βαρκελώνη, μόνο και μόνο γιατί αποκτήσαμε νέους οδικούς άξονες και η Αθήνα ήλθε πιο κοντά σ’ εμάς.

Κι όμως, οι έμπειροι τοπικοί παράγοντες του τουρισμού θα πρέπει να αντιληφθούν ότι επιβάλλεται να στραφούμε σε ένα διαφορετικό, εξωστρεφές, μοντέλο που να αποσκοπεί στην προσέλκυση τουριστών, κυρίως από τις αναδυόμενες αγορές του εξωτερικού, με την πλήρη αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μας, στα οποία περίοπτη θέση πρέπει να έχουν ο Άγιος Ανδρέας και το Πατρινό Καρναβάλι.

Κατά τα άλλα, μπορούμε να συγκλίνουμε στη διαπίστωση ότι η ανάπτυξη ενός σταθερού τουριστικού ρεύματος προϋποθέτει την εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου και μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού, εκ μέρους του Δήμου Πατρέων και των υπολοίπων παραγωγικών φορέων, προεξάρχοντος του Επιμελητηρίου Αχαϊας.

 Και είναι αυτονόητο ότι προτεραιότητα σ’ αυτόν τον σχεδιασμό πρέπει να έχουν οι παρεμβάσεις αισθητικού χαρακτήρα στην αχαϊκή πρωτεύουσα και στον ευρύτερο πολεοδομικό ιστό της. Διότι η αγαπημένη μας πόλη χρειάζεται ένα γερό «λίφτινγκ» για να ξαναγίνει πραγματικά όμορφη και να ανακτήσει τη χαμένη αίγλη του παρελθόντος.

Ακόμη κι αν κάποιος ξεκινήσει από την Αθήνα για να έλθει στην Πάτρα, έστω για ένα Σαββατοκύριακο, τι θα δει; Τις υπό κατάρρευση Σκάλες της Αγίου Νικολάου, τα εγκαταλελειμμένα σιντριβάνια της πλατείας Γεωργίου από τα οποία δεν αναβλύζει πάντα νερό ή τη θλιβερή κατάσταση μεγάλου μέρους της παραλιακής ζώνης;

Ας είμαστε σοβαροί και ας αναλογιστούμε ποιες εντυπώσεις θα αποκομίζαμε εμείς αν ήμασταν επισκέπτες της πόλης μας.

Και ξεκινώντας από τα μικρά και αυτονόητα, ας κοιτάξουμε πρώτα και πάνω απ’ όλα να φτιάξουμε το «σπίτι» μας, προκειμένου να έχουμε στη συνέχεια βάσιμες προσδοκίες ότι θα έχουμε πολλούς επισκέπτες, πρωτίστως όμως ότι θα μείνουν ευχαριστημένοι από τη φιλοξενία μας και θα παρακινήσουν κι άλλους να μάς επισκεφθούν. Τροφή για σκέψη….

Disclaimer: 

Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου.